HI, IK BEN ILSE

Ik ben trainer, spreker en coach op het gebied van persoonlijke ontwikkeling en mindset. Ik coach en train volgens mijn eigen ontwikkelde methode BE BOLD, BE BRAVE, BE YOU en mijn expertise is authenticiteit (echt jezelf kunnen zijn) en omgaan met tegenslagen.



Be Bold, Be Brave, Be You  dat is mijn slogan. Deze quote zegt alles over waarom ik ’s ochtends met een twinkeling in mijn ogen wakker wordt.

Waarom deze quote bij mij past?
Op 19-jarige leeftijd kreeg ik een zeer ernstig ongeluk (mijn 2e!) waarbij ik de dood in de ogen heb gekeken. Mijn leven veranderde in een split second. Zeven jaar later werd ik Wereldkampioen rolstoelbadminton en inmiddels ben ik een veel gevraagde spreker omdat ik een ‘goed’ verhaal heb, ben ik trainer en coach op het gebied van mindset, positieve psychologie, vitaliteit, enneagram, NLP, Transactionele Analyse en NEI. Voor mij is de combinatie tussen mind, voelen, energie en vitaliteit heel belangrijk.

Dapper en stoer kenmerken mij doordat ik mijn eigen koers vaar, ik hou ervan om uit mijn comfort zone te gaan (zo heb ik vorig jaar op het podium gestaan als stand up comedienne, doodeng!) en ik laat mij niet weerhouden als ik iets niet kan, ik vind altijd een oplossing. En Be You, omdat ik ten alle tijden altijd mijzelf ben.

Door grote tegenslagen en moeilijke tijden, maar ook door alle hoogtepunten heb ik geleerd om het leven groots, moedig en in zijn volle mate te leven en te waarderen. Alles is mogelijk! Dit heeft mij  gemaakt tot wie ik ben.  Een sterke, krachtige, unieke  en energieke powervrouw!

Mijn hele levensverhaal (oke, een beetje ingekort) en professionele biografie vind je hieronder.


Een ongeluk, op 11-jarige leeftijd, met de fiets gooide roet in het eten van mijn onbezorgde jeugd.

Helaas moest ik, toen ik jong was, een hoop dingen missen uit mijn jeugd door blijvende rugklachten. Een ongeluk, op 11-jarige leeftijd, met de fiets gooide roet in het eten van mijn onbezorgde jeugd. Regelmatig kreeg ik te horen dat ik mij aanstelde of dat ik te hard groeide terwijl ik ernstige uitvalverschijnselen in mijn benen had en er nauwelijks meer op kon staan. Ik ging erg aan mijzelf twijfelen. Zou ik het dan echt zo mis hebben? Maar ik geloofde niet dat ik het mis had, de pijn was echt en ik had niet voor niets mijn toekomstige top sportcarrière als profbadmintonner opgegeven omdat ik nauwelijks meer kon lopen.

Uiteindelijk kwam ik, op 16-jarige leeftijd, bij de juiste arts terecht en bleek het toch echt ernstig te zijn. Mijn onderste tussenwervelschijf was kapot, hierdoor zaten er zenuwen bekneld en schuurde er botten over elkaar. Uiteindelijk ben ik twee keer geopereerd in Munchen en na een lang revalidatietraject van meer dan 8 maanden intern en een daarna nog maanden in dagbehandeling leek ik redelijk normaal te kunnen leven, ook al moest ik met bepaalde zenuwpijnen leren leven.

Het heeft veel consequenties gehad. Zo heb ik mijn sport, badminton, op moeten geven en heb ik uiteindelijk een grafische opleiding gedaan in plaats van een opleiding in de sport, kon ik niet mee stappen met vrienden, heb ik altijd een keuze moeten maken tussen ga ik iets leuks doen en kan ik een aantal weken niks of laat ik dat aan mij voorbij gaan. Ik heb altijd vertrouwd op mijn eigen gevoel. Altijd was er de drang om door te gaan, om te vechten omdat ik wist dat er echt wat aan de hand was. Ik heb vaak de keuze gemaakt om leuke dingen te doen, met de consequentie dat ik daarna op bed lag en nauwelijks een been kon bewegen.

Het ongeluk bleef mij achtervolgen

Op 19-jarige leeftijd, een half jaar na het revalidatietraject van mijn rug, kreeg ik een zeer ernstig ongeluk waarbij ik de dood in de ogen heb gekeken. Mijn leven veranderde in een split second.

Toen ik in het ziekenhuis wakker werd kreeg ik te horen dat de kans gering was dat ik ooit weer normaal zou kunnen lopen, er was zoveel zenuwschade in mijn rug en benen. Veel spieren en pezen in mijn benen die kapot waren. Dat is een grote klap die je krijgt. Maar ik was niet van plan om nooit meer te kunnen lopen!

Het was een lange weg, een harde weg, maar ik heb het voor elkaar gekregen om weer kleine stukjes te lopen op krukken (en dat doe ik nu nog steeds!). Door positief te zijn, met doorzettingsvermogen, een goede mindset en mijn eigen koers te bepalen in plaats van naar artsen luisteren, is mij dit gelukt. Het was geen makkelijke weg, verre van dat. Elke dag heb ik gevochten om mijn doel te halen, ik heb dagen gehad dat ik chagrijnig was omdat het maar niet lukte, ik heb gehuild van verdriet en onmacht, maar ik heb ook veel gelachen en bovenal ik heb nooit opgegeven. En dat doe ik nu nog steeds niet, elke dag blijf ik doorzetten om dat kleine stukje dat ik nog kan te blijven lopen op krukken. Elke dag moet ik daar vele oefeningen voor doen, heb ik meer dan 6 uur per week fysio. Maar ik blijf doorgaan om het zo te houden. Elke dag moet ik accepteren dat mijn onderrug en benen vergaan van de pijn.

Ik krijg vaak de vraag of hoe mijn leven zou zijn als ik dit niet meegemaakt zou hebben. Ik heb geen idee! Maar ik weet ook niet of ik dit had willen missen. Ik heb zoveel geleerd over mezelf. Ik kan doorzetten tot het uiterste, ik blijf altijd maar lachen en een dag een dipje die kom ik wel weer te boven. Ik kan vertrouwen op mijn eigen gevoel en ik durf mijn eigen keuzes te maken. Ik heb ontdekt dat zelfs zoiets heftigs mij niet klein kan krijgen. En door deze ervaringen geloof ik dat als je echt iets wilt, je het ook kunt.

Op mijn woorden passen

Een maand na mijn ongeluk gingen mijn ouders uit elkaar. Ik zag dit al van ver aankomen. Ontelbare keren hadden ze ruzie en lag ik boven in bed en hoorde ik alles. Lang heb ik mij schuldig gevoeld over de scheiding. Ik dacht dat het door mij kwam. Mijn ouders lagen niet op één lijn met mijn rug. Nu, jaren later, weet ik dat de scheiding niet door mij komt, maar wat heb ik mij schuldig gevoeld. Het werd een jarenlange vechtscheiding. Eén van mijn ouders had een groot jeugdtrauma, dit heeft veel impact gehad. Altijd moest ik op mijn woorden passen, want bij het minste geringste ontplofte de boel thuis. Ik heb de gave dat ik heel goed aanvoel hoe de ander zich voelt. Ik wist precies hoe de sfeer erbij hing als ik thuis kwam uit school.

De situatie thuis, maar ook de huisarts die mij niet serieus nam met mijn rug hebben veel invloed gehad op wie ik ben en hoe ik reageer op bepaalde situaties.  Dat klinkt alsof ik hier altijd last van heb gehad. Juist niet! Mijn doorzettingsvermogen en positiviteit hebben mij altijd op de been gehouden. Mijn doorzettingsvermogen en positiviteit hebben mij veel gebracht.

Maar gaandeweg ik ouder werd en opleidingen volgde, kwam ik erachter dat er heel veel laagjes over mijn authentieke ik zaten. En nu deze laagjes weg zijn, of ik mij er juist heel bewust van ben, kan ik zelfs mensen coachen die ‘vroeger’ in mijn allergrootste allergie zaten. En het feit dat ik dat nu kan, dat zegt mij dat mijn laagjes eraf zijn en dat ik echt mijn authentieke zelf kan zijn.

Het is wel grappig, want juist ik sta voor de ‘buitenwereld’ al mijn hele leven bekend als heel authentiek; knalrood haar, altijd (felle) kleur aan en ik vaar altijd mijn eigen koers. Dit is ook authentiek zijn. Maar authentiek zijn is ook dat wat je voelt, wat je denkt, wat je zegt, wat je doet en wie je in essentie bent congruent is met elkaar. En dat was bij mij niet altijd zo. Er zaten laagjes overheen. Omdat ik thuis moest uitkijken wat ik zei (ik paste mij aan aan mijn omgeving), omdat de huisarts mij niet serieus nam met mijn rug.  Nu ben ik al jaren vrij van deze laagjes en als ik voor mijzelf spreek heb ik veel innerlijke rust gevonden. Ik kan de hele wereld aan! Kon ik voorheen ook, maar dan altijd met een stukje onrust 😉.


Wereldkampioen rolstoelbadminton

Toen ik mijn leven redelijk op orde had, besloot ik dat ik wilde sporten. Ik ging terug naar mijn oude passie badminton. Eens in de week tegen een shuttle slaan om te bewegen en andere mensen te ontmoeten en vooral door het spel heb ik mijn beperking geleerd te accepteren. Het is een uit de hand gelopen hobby, want al snel ging ik topsport bedrijven. Elke ochtend en avond ging ik voor- en na het werk trainen. Ik had maar één doel; ik wilde wereldkampioen rolstoelbadminton worden.

En hoe tof was het dat ik in november 2011 naar Guatamala vloog om deel te nemen aan het WK. En alles viel op zijn plek. Ook hierin had ik mijn eigen koers gevaren. Ik werd voor gek verklaard dat ik in een hoogte kamer ging zitten drie keer per week. Maar he, het hele Nederlands team had last van de hoogte (het was op 1200 meter hoogte) en ik niet. Dus wie is hier nu gek.

Het was 26 november 2011. De dag van de finale in de single. Ik speelde tegen een Zuid-Koreaanse. En dat is uniek dat ik met mijn talent en doorzettingsvermogen in de finale stond, want badminton wordt geregeerd door de Aziatische landen. De eerste set had ik gewonnen en de tweede set stond ik 17-12 voor. En dat was het moment waarop ik in een flits alles voorbij zag komen wat er in mijn leven tot dan toe was gebeurd. Ik moest letterlijk overgeven (kon het gelukkig nog inslikken, anders was het ook zo raar geweest op de baan). Ik voelde toen; ik ga wereldkampioen worden. Ik speelde verder en won de partij. Hoe gaaf is dat, dat je kan zeggen dat je op dat moment gewoon de beste van de wereld bent.

O ja en ik had ook zilver gewonnen in de dubbel en mix. Echt een topprestatie!

Inmiddels ben ik oud-wereldkampioen, meervoudig Europees- en negenvoudig Nederlands kampioen in de single, dubbel en mix. Heel hard heb ik er voor gewerkt: op papier 40 uur bij een werkgever werken (in de praktijk was dit vaak 60 uur), krachttraining, elke dag 3 tot 4 uur baantraining. Alles heb ik opzij gezet om mijn ultieme droom waar te maken. En wat was het kicken toen dat lukte!

Authenticiteit

Ik heb je al vertelt dat mijn motto Be Bold, Be Brave, Be You is. Bold en Brave heb ik met bovenstaande al wel uitgelegt. Maar ik zal je nog even uitleggen waarom voor mij YOU ook heel belangrijk is.

Authenticiteit is voor mij zeer belangrijk. Ik heb mij altijd ‘anders’ gevoeld. Niet altijd even bewust. Ik was vroeger altijd lang, ik droeg heel veel kleur, ik heb een specifieke mening ergens over, ik vaar mijn eigen koers. Dit is niet om dwars te liggen, helemaal niet zelfs, maar dit is wie ik ben. Al van kinds af aan. Ik denk daar niet eens over na.

Ik heb dat nooit als authentiek ervaren, gewoon omdat ik ben wie ik ben. Maar naarmate ik meer onderzoek doe naar authenticiteit kom ik er ook steeds meer achter dat als je echt authentiek bent je het niet door hebt.  Wie je in essentie bent gaat vanzelf, zonder laagjes. Ook wat ik voel, wat ik denk, wat ik zeg en wat ik doe in congruent aan elkaar. Authentiek zijn ben je, je kunt het worden. Maar je kunt het niet spelen of construeren, want dan ben je niet echt. En geloof me, mensen voelen als je niet echt bent.

Vele malen ben ik een keurslijf gezet door mensen. Door de toenmalige bondscoach, door business coaches. Zij wisten precies wat goed voor mij was. Ik heb geleerd om mijn eigen koers te varen. Is dat stoer en dapper? Misschien wel. Maar het is vooral dat het voor mij goed voelt. Hierdoor trek ik ook de juiste mensen aan. Dat is mooi om te ervaren.

Ik ben hierdoor misschien wel een andere coach, dan andere. Of juist niet. En eerlijk? Het maakt mij ook niet uit. Omdat ik het op mijn manier doe.

De vele tegenslagen maar ook de hoogtepunten hebben mij gemaakt tot wie ik ben. Een sterke, authentieke, krachtige, unieke en energieke powervrouw!

Wil jij met mij werken?

Mijn missie is om anderen te coachen en inspireren om congruent te zijn in wat je denkt, wat je voelt, wat je zegt en wat je doet en wie je in essentie bent. Ik wil dat zoveel mogelijk mensen (met respect) schijt hebben aan de rest en echt zichzelf kunnen zijn en hun eigen koers durven varen.

Ik leer jou te bewegen met mijn Be Bold, Be Brave, Be You methode naar wie je echt bent, wat je kunt en wilt en hoe dit te bereiken.

Werk met me
 

Professionele biografie

De volgende diploma’s heb ik behaald:
Vitality Performance Coach (hiermee combineer ik mijn ervaring van het bedrijfsleven met mijn jaren als topsporter)

Gecertificeerde NEI Coach

Gecertificeerde coach in de positieve psychologie

Enneagram Practioner

Transactionele Analyse Practioner

NLP Practioner

Daarnaast ben ik:

Ondernemer

Oprichter van mijn eigen stichting (Para-Badminton Foundation Ilse van de Burgwal) om para-badminton populairder te maken

Trainer van validen en para-badmintonspelers*

* een van mijn jeugdspelers heb ik opgeleid en speelt nu in het nationale team
* ik ben erg succesvol geweest met spelers met autisme (een paar spelers gaan door mijn manier van coachen naar een normale school, niemand verwachtte dat dat zou voor hen mogelijk zijn!)
* ik ben een Belgische (rolstoel)dame privé training aan het geven om zich straks te kwalificeren voor Tokio met para-badminton

Mijn Visie

Alles is mogelijk! Wat je ook mee maakt, hoe diep je ook moet gaan.

Jij hebt een keuze. Ben je een leider of een slachtoffer? 

Wees een doorzetter, wees moedig, krachtig en sterk en kies ervoor om een leider van jouw leven te worden. Own your life!

Mijn manier van coachen sluit aan bij mijn motto Be Bold, Be Brave, Be You. Ik werk dan ook heel bewust met leiders of mensen die weer een leider van hun eigen leven willen worden en niet met slachtoffers.

Werk met mij!