Heb jij veel jeugdherinneringen?

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik vraag mij regelmatig af hoe het kan dat ik zo weinig jeugdherinneringen heb. Ik heb wel een gevoel bij veel dingen, maar kan mij veel dingen niet voor de geest halen. Tuurlijk heb ik een gevoel als ik door mijn fotoalbums van vroeger blader, maar dat wil niet zeggen dat ik mij die situatie echt herinner. Als ik voor mijzelf spreek, dan zijn de meeste jeugdherinneringen die ik heb pas vanaf mijn tiende/elfde. Hoe is dat voor jou? Vanaf wanneer heb jij echte jeugdherinneringen?

Een hele tijd terug was ik een boek aan het lezen; de nervus vagus en de chakra’s. De nervus vagus kun je zien als ons persoonlijke navigatiesysteem; ze is het stuur, de remmen, de versnellingsbak en de elektronische veiligheidsdetectie van je lichaam. Samen met de hersenen is de nervus vagus constant bezig met het ontvangen en versturen van informatie over veiligheid. Even een korte uitleg, zodat je een idee hebt waarover ik aan het lezen was. In een latere blog ga ik wat meer vertellen over de nervus vagus.

Wat ik heel tof vond aan dit boek is dat ik eindelijk een antwoord heb over waarom ik zo weinig jeugdherinneringen heb. Waarom dit is, ga ik met je delen.

Ons brein bestaat uit drie delen

Stel je hersenen maar eens voor als een taart met drie lagen die op elkaar liggen. Het onderste deel van de taart wordt het ‘reptielenbrein’ genoemd. Het reptielenbrein is bij de geboorte volledig ontwikkeld. Het werkt continu, of je nu slaapt of waakt. Het beheerst instinctief gedrag en de autonome reacties van je lichaam. Het reptielenbrein genereert reflexen. Het reageert razendsnel om het lichaam in leven te houden.

De middelste laag van de hersenen is het ‘emotionele brein’. Dit deel van de hersenen laat je ervaren wat je fijn vindt, waar je van houdt en waar je je mee verbonden voelt. Het emotionele brein bevat de beloningssignalen: de spelen een rol in het ervaren van plezier en pijn.

Bovenop ligt de grootste laag. Dat is de neocortex, anders gezegd het ‘rationele brein’. Dit redenerende brein is de plek waar concepten bedacht worden. Dit deel van je hersenen is spiritueel, creatief en empathisch. Ook zorgt dit deel ervoor dat je het ‘grotere plaatje’ kunt zien.

Van voren gezien heeft het brein twee helften: een linker en een rechter. De rechterhersenhelft is intuïtief, van het grotere geheel, van verbeelding. De linkerhersenhelft is lineair en analytisch. De rechterkant van de neocortex is bij de geboorte volledig ontwikkeld. Dat deel van onze hersenen houdt herinneringen impliciet vast. Impliciet wil zeggen door voelen en door zintuigelijke gewaarwording. Het linkerdeel ontwikkelt zich in de jeugd en de vroege volwassenheid. Dat deel werkt via geheugen, op een chronologische manier. Daarom zeggen sommige mensen ‘Ik heb er geen herinnering aan maar het voelt alsof er iets is gebeurd toen ik nog heel jong was’ of ‘het voelt gewoon goed om te denken aan het samenzijn met mijn opa en oma, ook al heb ik er geen herinneringen aan.

Ik ben blij eindelijk te begrijpen waarom ik dus pas echte jeugdherinneringen heb vanaf mijn tiende/elfde.

Verwarring

Maar nu ik dit begrijp, begrijp ik ook heel goed waarom dit voor sommige mensen ontzettend ingewikkeld is. Ik heb in mijn praktijk een client gehad die vertelde dat hij als hij zijn jeugdfoto’s bekeek alleen maar blije foto’s zag, maar toch een heel ander gevoel over had gehouden aan het opgroeien. Zoals hij het omschreef was hij getuige van huiselijk geweld. Getuige zijn van huiselijk geweld is ontzettend naar en kan grote psychische gevolgen hebben. Vanaf zijn twaalfde kon hij goede voorbeelden geven van wat hij zich herinnerde, wat hij in zijn beleving ‘echt’ heeft gezien. Alles van ervoor is een gevoel. En dat gevoel is voor hem heel verwarrend, want er werd altijd tegen hem gezegd dat het heel gezellig thuis was. En als de foto’s ook nog eens alleen maar ‘happy’ zijn, dan kun je misschien wel voorstellen dat hij daarover in verwarring was.

Ik heb hem uitgelegd hoe onze hersenen werken en dat de rechterkant van de neocortex bij de geboorte al is ontwikkeld. Dat dit deel de herinnering impliciet vasthoudt door voelen en door zintuigelijke gewaarwording. Deze uitleg, dit noemen we psycho-educatie, was voor hem heel fijn. Zoals hij zelf zegt; ik was toch niet gek en heb het dus echt wel goed gevoeld!

Kloppen jouw jeugdherinneringen met wat jou verteld is? Of met wat je ziet op de foto’s?

Als je er wat over wil delen (in vertrouwen), voel je vrij om mij een bericht te sturen.